Met Lotte ging ik een shoot in die in eerste instantie draaide om het (leren) omarmen van een veranderd lichaam na twee zwangerschappen. Maar deze ontmoeting bleek veel gelaagder te zijn. Want het leven van Lotte bevond zich op een kruispunt van veranderingen; wanneer een relatie eindigt in de vorm die je kende en je een nieuwe weg zoekt, voel je je naakter dan ooit. Juist dan kan het extra uitdagend zijn om jezelf, en je lichaam, te omarmen.

Wat er was, ontstond, klem zat of juist losgelaten mocht worden, heb ik geprobeerd zo echt mogelijk vast te leggen. Zonder opsmuk, zonder masker. Want dit ging niet alleen om een lichaam, maar om een heel mens in beweging. Niemand anders dan Lotte zelf kon deze ervaring beter verwoorden:

“Ze maakte foto’s van me, op een moment dat ik me eigenlijk te kwetsbaar voelde om naar buiten te gaan. We dronken thee. Ik liet weten dat ik vandaag niet kon lachen. Zij liet me weten daar ook niet op te zitten wachten. Het werden de mooiste foto’s ooit, precies wie ik op dit moment ben. Dankjewel Olga, voor precies het juiste moment en jouw talent.”