Vakantie-avonturen op La Palma: lessen uit tijd samen

Het drong op La Palma weer tot me door dat geluk niet schuilt in de op-het-eerste-oog hoogtepunten van het leven, maar in die kleine momenten van echte verbinding. Met elkaar, de natuur, de gesprekken die we voeren en de stiltes. En ohhh… wat heb ik weer ervaren hoe heilzaam vakantie kan zijn. Niet alleen om te ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen, maar vooral vanwege de manier waarop het mijn zintuigen op scherp zet. Een nieuwe omgeving brengt andere geuren, kleuren, smaken en geluiden. Mijn gedachten veranderen, mijn blik op de wereld verschuift, en daarmee verschuift ook mijn innerlijke wereld.
Het drukte me met mijn neus op de feiten. Wat vaak als vanzelfsprekend wordt gezien, zoals gezondheid en tijd met geliefden, krijgt ineens een veel diepere betekenis als je oog in oog staat met de fragiliteit van een kind dat vecht voor het leven.

Eerder dit jaar, toen de winter zijn ijzige greep nog niet had losgelaten op Nederland, vertrokken we voor twee weken met ons gezin naar La Palma. Dit Canarische Eiland ligt ver weg van de drukte van de Costa del Sol. Hier vind je (nog) geen massatoerisme, maar vooral pure, ongerepte natuur. Het is een plek waar de tijd zich anders beweegt. 

Elke dag op La Palma startten we met een wandeling. Een simpele activiteit, maar voor ons gezin zoveel meer dan dat. Het is therapie voor de ziel, voor het hoofd. Otis, onze dochter, hing zoals altijd in de draagzak op de rug van Joost. Samen volgden we de eindeloze paden van het eiland die slingeren langs de kust, door bergen en door vulkanische landschappen. Het was alsof de natuur haar ritme met ons deelde. Een ademhaling van de aarde die ons uitnodigde om mee te bewegen.

Wandelen is voor ons gezin zo normaal, dat het vanzelfsprekend is. Iedere dag, het hele jaar door, stappen we samen naar buiten. Het is bijzonder om te zien hoe Otis heeft geleerd dat buiten zijn, de natuur voelen, een fundamenteel ritueel is. En ze geniet met volle teugen. Haar vrolijke stem klinkt altijd. Ze benoemt alles wat haar blik vangt. Haar nieuwsgierigheid is grenzeloos en haar verwondering ongerept. Het haalt me altijd terug naar het hier en nu.

''Er is niets meer nodig dan een voetafdruk in de aarde, een ademhaling in de lucht, om te voelen dat je aanwezig bent.''

''Deze reis was weer een spiegel voor mijn overtuigingen. Een moment om mezelf uit te dagen en herinnerd te worden aan wie ik ben, voorbij de ruis van mijn ego.''

Langzaam begon mijn hart weer te vullen. Mijn tempo vertraagde. De inspiratie vond haar weg terug naar de ruimte die ik haar had ontnomen. En fotografie; het werd weer mijn sleutel, mijn tool, om terug te keren naar wat werkelijk belangrijk is. Het is alsof de lens van mijn camera me keer op keer uitnodigt om de wereld met nieuwe ogen te zien. En juist in die beelden vind ik verbinding, niet alleen met de wereld om me heen, maar ook met mezelf. Het verbindt. Altijd.

En dat deze reisreportage nu in het decembernummer van de JAN Magazine staat is echt GEWELDIG! Niks leukers dan je eigen beelden gedrukt te zien in zo’n prachtig blad.




Liefs,

Lens of Life is een inkijkje in mijn leven door de lens van mijn camera. Ik kom maandelijks bij je terug met persoonlijke verhalen, inzichten en inspiratie. Je leest onder andere over mijn ervaringen tijdens fotoshoots, de bijzondere mensen die ik ontmoet en de inzichten die ik uit deze ontmoetingen haal. Laat jouw gegevens hier achter om deze ''inkijkjes'' ook te ontvangen. 

Lens of Life is een inkijkje in mijn leven door de lens van mijn camera. Ik kom maandelijks bij je terug met persoonlijke verhalen, inzichten en inspiratie. Je leest onder andere over mijn ervaringen tijdens fotoshoots, de bijzondere mensen die ik ontmoet en de inzichten die ik uit deze ontmoetingen haal. Laat jouw gegevens hier achter om deze ''inkijkjes'' ook te ontvangen.